Search
پنج شنبه ۲۵ شهریور ۱۴۰۰
  • :
  • :

عملکرد ۸ ساله کیروش

 

” اینجا پایان کار است”

این آخرین جمله کیروش است و به نظر می رسد که از تیم ملی خداحافظی کرده است. در این بین اما اختلاف نظر بسیار است. برخی عملکرد و دستاوردهای او را بسیار مثبت ارزیابی می کنند و خواهان ابقای وی هستند و از آینده بدون او ابراز نگرانی می کنند و در مقابل منتقدان زیادی نیز وجود دارند که معتقدند زمان حضور او در تیم ملی ایران به پایان رسیده است. در اینجا ما قصد داریم به تحلیلی منصفانه به بررسی نکات قوت و ضعف وی بپردازیم.

در طول مدت حضور او ما برای اولین بار در دو دوره متوالی در جام جهانی حضور پیدا کردیم. در دو جام جهانی در مقابل تیمهای مطرحی نظیر آرژانتین، اسپانیا و پرتغال درخشیدیم و از اعتبار فوتبالمان در جهان دفاع کردیم. کارلوس کیروش به تیم ملی نظم بیشتری دادو دیسیپلین خاصی را دیکته کرد . با بازیکن سالاری به مبارزه برخواست و ارزش پیراهن تیم ملی را بالا برد. او روحیه جنگندنی را در تیم ملی به شدت تفویت کرد. مربی که به جزئیات توجه ویژه ای میکرد و شاید همین باعث می شد تا آنالیزهای بسیار خوبی از رقبا داشته باشد. به طور کلی او در این هشت سال شخصیت ویژه ای به تیم ملی داد.

اما در مقابل نیز نقدهائی وجود دارد. به نظر می رسد او در مقابل تیمهای قوی تر و ضعیف تر بهتر می تواند بازی کند و وقتی در مقابل تیمهای هم سطحی نظیر ژاپن قرار می گیرد با مشکل مواجه می شود. در مقابل تیمهای قوی سیستم دفاعی او با تلاش و جنگنده ای و طراحی سیستم دفاعی ای منسجمش بسیار جواب می دهد. “سرآلکس فرگوسن در مورد او گفته است او یکی از بهترین طراحان سیستم های دفاعی در دنیاست . او  یک معلم بزرگ و قابل احترام است.”

اصرار او بر بازی مستقیم و هوائی در تمام بازی ها به چشم می خورد. در مقابل تیم های نظیر چین و عمان از این حربه به خوبی استفاده کرد و با استفاده از اشتباه مدافعان آنها به گلهای زیادی رسیدیم. اما این نکته ای بود که توسط ژاپنی ها به خوبی آنالیز شده بود و آنها هرگز در مقابل بازی هوایی و مستقیم ما دچار این اشتباهات نشدند و متاسفانه وقتی کیروش مشاهده کرد این سیستم جواب نمی دهد بازهم اصرار داشت از آن استفاده کند و طبیعی بود که سردار آزمون تنها در خط حمله بدون زوج همیشگی اش طارمی نمی تواند از پس مدافعین ژاپنی بر بیاید.

نکته دیگری که به وضوح می توان به آن اشاره کرد اعتراض گسترده و دسته جمعی بازیکنان ایران به داور در بسیار از صحنه ها و مسابقات مختلف است که سرانجام کار دستمان داد. اعتراضاتی که مشخص است برای ایجاد جنگ روانی انجام می شوند و هدایتگر آن کارلوس کیروش است. چرا که بارها این اتفاق افتاده و او مربی نیست که اجازه دهد هیچ بازیکنی بدون خواست او این رفتارها را انجام دهد چه برسد به اینکه این حرکات جمعی باشد و به دفعات تکرار شود. موضوعی که علیرضا فغانی داور برجسته کشورمان در جام جهانی به آن اشاره کرد و تصریح کرد که سایر داوران از کشورهای دیگر به او می گویند چرا بازیکنان شما اینچنین غیر حرفه ای سمت داور جمع می شوند و اعتراض می کنند.

ما همواره در فوتبالمان به داشتن بازیکنان تکنیکی و استفاده از تکنیک آنها روی زمین معروف بوده ایم اما متاسفانه این پتانسیل در طول این سالها با تاکتیک های کارلوس کیروش رو به افول نهاد و عملاً هافبک هائی که فانتزی بازی می کردند و بازیسازی خوبی داشتند مهو شدند. بازیکنانی نظیر مجتبی جباری، سروش رفیعی و شاید بتوان گفت ترابی و سامان قدوس که می توانستند در این جام کمک بیشتری به ما بکنند، از قربانیان اتخاذ این نوع تاکتیک بودند.

در انتخاب بازیکنان نیز انتقادهایی وارد است. مثلا چرا مسعود شجاعی که آخرین روزهای بازی خود را سپری می کند به تیم ملی دعوت می شود و بازی نمی کند اما سید جلال حسینی در قلب دفاع به دلیل تجربه بالا خط می خورد! قلب دفاعمان درست جایی بود که زوج خوبی برای پورعلی گنجی پیدا نکردیم و فشار زیادی به او وارد شد تا با بازی دادن به کنعانی ضربه بزرگی بخوریم. یا چرا وریا غفوری از جام جهانی در آخرین لحظه خط بخورد یا دعوت از خانزاده در جام جهانی از بزرگترین سوالات تمام کارشناسان بود. انتخاب ها و خط خوردنهایی که به نظر فنی به نظر نمی رسید و داستانهائی پشت پرده وجود داشت. اختلاف با برانکو و مصاحبه های گاه و بی گاه علیه او از شان و منزلت کادر فنی تیم ملی می کاست. در این بین به نظر می رسید افرادی نیز شیطنت می کنند و مسائل را طور دیگری برای او جلوه می دهند و او نیز از کوره در می رود و مصاحبه های بی موردی انجام می دهد که خودش و تیم را در حاشیه می برد. عدم توجه به پیشکسوتان و عدم تعامل با مربیان باشگاهی و دید بالا به پائین نسبت به فوتبال ایران از دیگر نکات منفی وی بود.

در هرحال به نظر می رسد همه چیز با او تمام شده، از او به خاطر دست آوردهای مثبتش ممنونیم و بخاطر برخی تصمیمات نیز دلخوریم. اما حالا وقت خداحافظی فرا رسیده است. یک روز پپ گواردیولا هم با آنهمه افتخار با بارسلونا به بمبست رسید و خداحافظی کرد تا روزهای بهتری برای خودش و بارسا رغم بزند. ما هم می توانیم دوباره با انتخاب سنجیده یک مربی خارجی با اخلاق که از تاکتیک های متنوع تری بهره می برد، قدم هایی رو به جلو برداریم و به عقب بازنگردیم.

نویسنده: صالح آروندی




دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *